Magnetronpret

Waarom is in Japan alle brood vierkant en alle ham rond? Zo kan ik nooit een lekker broodje maken De kaas is wel weer vierkant trouwens. Even een huiselijke update: ik ben eindelijk een beetje ingesetteld in mijn nieuwe kamer. Twee weken geleden had ik een gaspitje gekocht, en die heb ik eindelijk aangesloten Mijn bureau is eindelijk gearriveerd de vorige zondag, en ik heb eindelijk de zooi vanuit alle dozen in de bureaula’s gepropt. En de kleren in de kleerkast, en ik kan bijna zeggen dat het hier redelijk opgeruimd is. Maar niet echt.

Curry ontploft in de magnetron. 1 keer raden hoe ik daar achter kwam.. Ik had hele mooie kant en klare curry gekocht in een los pakje, dat je over de (magnetron)rijst heen doet en dan samen in de magnetron doet. Probleem is echter dat als je de boel niet goed afdekt, dat het alle kanten opspat. Mijn magnetron is nu bruin van binnen

En nog meer magnetronpret: het is ook niet echt een goed idee om hout in de magnetron te doen :O ik had een paar (houten) spiesen met voorgebakken vlees erop gekocht in de supermarkt. Als je die in de magnetron doet begint het behoorlijk te roken en te stinken na een minuutje. Mijn magnetron is nu bruin van binnen en stinkt naar brandlucht Gelukkig heb ik schoonmaakdoekjes

Ik kan eindelijk een beetje relaxen, want de grootste drukte is achter de rug, met het verplaatsen van de vliegtickets enzo. Het was een vrij onmogelijke opgave: drie verschillende tickets wijzigen, en het toch zo houden dat ze op elkaar aansluiten en dat Shanna en ik dezelfde vlucht terug nemen vanuit Japan, maar het is toch gelukt. Weliswaar niet op de datum die ik eerst gepland had, maar dat kon helaas niet anders. Het probleem is nu hoe ik de baas ga vertellen dat ik meer vakantiedagen heb ingepland dan ik over heb :O

Want zo zit het in Japan. Ik heb nog 12 vakantiedagen over, wat perfect uitkwam voor 3 weekjes vakantie, want in de golden week zijn er 3 betaalde feestdagen. Nu neem ik eerder vrij, dus komen er minstens 2 en misschien 3 vakantiedagen bij, dus moet ik op zaterdagen doorwerken als ik betaald wil krijgen :’( Dat zal ik de Owa-san, mijn baas, binnenkort maar even vertellen. Ik denk niet dat het een probleem wordt, want Japanners weigeren nooit iets. Normaal gesproken zegt iemand gewoon nee, maar een Japanner geeft dan een hele lange zucht, dan een hele lange ‘hmmmmmmmmmmmm’ en zegt dan zoiets van: “I’m not sure that is possible”. Want je moet wel beleefd blijven natuurlijk. Ik kan mijn baas volgens mij wel vragen om een miljoen euro en dan zou hij nog zeggen “I’ll think about it”.

Maar terug naar mijn bureau: happy happy Een lekker groot bureau met een heleboel lades, gaaf kastje en nog een gratis extra bureaustoel erbij ook. Nu kan ik op 2 stoelen tegelijk zitten! Ik heb nog niet echt een goede plek gevonden voor mijn Transformers. Ik had er wat op de kleerkast gezet, maar als ik de deur dicht doe dan flikkeren ze ervanaf.. Ze staan nu ergens in een hoekje..

Maar terug naar mijn bureau: happy happy Ik ben erg happy met de plaatsing: naast de koelkast, dus ik hoef niet eens op te stappen om eten en drinken te pakken Bovendien is mijn koptelefoonsnoer nu lang genoeg om door de hele kamer heen te lopen met de muziek aan. Zelfs de voorraadkast met nog meer smakelijkheden is bereikbaar Veel beter kan het allemaal niet worden. De foto’s zijn trouwens een vergelijking tussen mijn vorige ‘bureau’ en de nieuwe. Zoals je ziet kan ik al mijn DVD’s en artbooks mooi kwijt, en heeft de helft van mijn Transformers ook een mooi plekje gevonden.

Mijn airco stinkt. Voglens mij is er een dood vogeltje ingevlogen ofzo.

Tokyo

Vandaag ben ik naar Tokyo geweest. In mijn eentje, voor de eerste keer. Valt best wel mee eigenlijk Als je eenmaal doorhebt hoe die domme treinen werken is de kans redelijk klein dat je de verkeerde neemt, en alles ging bij mij dan ook in 1 keer goed. Het mooie van Japan is dat je niet een nieuw kaartje hoeft te kopen als je een verkeerde trein neemt. Er zijn zowiezo geen conducteurs, dus in de trein word je niet gecontroleerd. Alle controle gebeurt op het station , waar je alleen toegang kan krijgen tot het perrongedeelte als je een geldig kaartje hebt. En vervolgens mag je zelf weten welke trein je neemt en hoe je op je bestemming komt. Als je dus de verkeerde trein neemt, stap je de volgende halte uit en pak je de trein de andere kant op. En het kost niks Alleen voordat je de ‘echte’ wereld weer instapt moet je _altijd_ door zo’n ticketcontroleding die je ticket inslikt, dus er valt weinig te cheaten.

Maar goed, ik had het plan om vandaag een hele stoere nieuwe Transformer te kopen, die al wel in Japan uit is maar niet in de rest van de wereld. De beste plek daarvoor leek mij het nerdparadijs Akihabara in Tokyo. Daar wilde ik niet de hele dag rondhangen, dus ben ik eerst naar Ueno gegaan. Ik had niet echt een speciale reden om specifiek naar Ueno te gaan, maar ik meen me vaag te herinneren dat mijn toeristengidsboekding goede dingen schreef over Ueno, dus vandaar

Ueno staat bekend om het park. Dat bleek wel mooi te zijn, maar ook niet echt wat bijzonders. Voor mij is de hele metropolis van Tokyo nog altijd een stuk interresanter dan een park eigenlijk. Maar een park is wel een stuk prettiger om in te rondlopen. Toen ik daar rondliep merkte ik opeens hoe erg ik alweer in een sleur ben geraakt hier. Het is elke dag hetzelfde: om 8:30 wakker worden, douchen, eten, etc. etc., naar werk fietsen, doelloos op internet rondsurfen Het eindje lopen in het park friste me meer op dan ik verwachtte.

Ik kan me nog heel goed mijn eerste busrit herinneren in Japan, van het vliegveld naar het station van Atsugi. Dat was gewoon onvoorstelbaar, zo anders dan wat ik gewend was. Mijn eerste echte ervaring met Japan natuurlijk. Nu rijd ik met de trein met de Tokyo en alles is gewoon geworden. Ik verbaas me nergens meer over en ik vergelijk de dingen ook niet meer met Nederland, wat ik in het begin nog wel eens deed. De kleine typische dingetjes van de Japanse cultuur begin ik langzamerhand over te nemen nu. Als ik terug in Nederland ben eet ik spaghetti met stokjes

Terug naar Ueno: leuke buurt. Er is behalve een vijvertje ook het nationale museum van Tokyo. Het gebouw zag er mooi uit, dus ik heb een ticket gekocht om binnenin te kijken. Beh. Museums zijn nog steeds saai. Behalve een paar mooie zwaarden en wat grappige wetenswaardigheidjes over Japan was er helemaal niks aan. Het is trouwens echt griezelig hoe stil Japanners kunnen zijn met zijn allen. In een museum is dat helemaal zo natuurlijk, maar ze flikken het ook in de trein of op het station. Dan hoor je gewoon niemand wat zeggen. Spooky.

Na Ueno ben ik doorgetreind naar Akihabara. Een nadeel van de trein is dat je totaal geen idee hebt van de afstanden in Tokyo. Zoals ik later op Google Earth zag is het maar anderhalve kilometer van Ueno naar Akihabara, en is de grote brede hoofdstraat gewoon dezelfde straat. In Tokyo is het gewoon common sense om altijd de trein te nemen, zelfs als je 1 station verder moet zijn.

Deze keer heb ik de tijd genomen om wat meer kleine straatjes en winkeltjes te zien in Akihabara. Daaruit blijkt wel dat het toch echt een computerbuurt is, want overal zijn vage computerwinkeltjes met allerlei rare spullen. Een tijdje terug heb ik in Nederland bij de Office Centre een gave ventilator gekocht voor mijn laptop, die bedoeld is om in je gezicht te blazen. Volkomen nutteloze gadget dus Die kostte toen iets van 20 euro, hier kost ie 390 yen (+- 2,50 euro)..

Over Japan in het algemeen: de winkels zijn echt zwaar irritant. De gemiddelde winkel heeft 4 tot 7 verdiepingen, met de inhoudsopgave van winkels alleen in het Japans. Het is me inmiddels al 3 keer gebeurd dat ik een winkel binnenloop, met op de eerste verdieping bijvoorbeeld DVD’s, en op de tweede verdieping CD’s. En dan loop ik door naar de derde verdieping, en dan is er allemaal porno! :O En zo ziet elke winkel eruit, in Tokyo dan. Boekenwinkel: boekenverdieping, mangaverdieping,pornoverdieping! DVD-winkels hetzelfde, en speelgoedwinkels hebben ook een mooie aparte afdeling voor het ‘volwassen’ speelgoed. Ik had volgens mij al eerder gezegd dat de gangetjes in de winkel zelf enorm smal waren, maar ik zeg het nog een keer want het is echt irritant. Je kan nergens normaal langslopen of zelfs kijken omdat er irritante Japannertjes in de weg lopen.

Misschien is het je al opgevallen vanwege het aantal keer ‘irritant’ in de vorige alinea, maar ik heb mijn Transformer dus niet gevonden :’( Ik heb echt overal gekeken, maar hij was nergens :’( Naja, dan maar een andere keer. Ik heb wel wat anders gevonden trouwens. Ik koop echt nooit muziek (:D) maar ik heb een CD gekocht! En niet eens van muziek wat ik anders leuk vind, maar 1 of ander vaag straatmuzikanten zootje dat niet eens te vinden is op internet. De groep heet Illay, en ze maken iets vaag Spaans-achtige muziek. Niet muziek dat ik normaal mooi vind, maar dit deed me heel erg denken aan een tekenfilmserie die ik vroeger keek, dus ik moest het hebben Als ik non-geeky dingen doe, dan doe ik het om een geeky reden

En omdat ik mijn blog de laatste tijd wat minder vaak update heb ik een leuk verhaaltje getypt waarvan je nu bijna aan het eind bent beland, en ik heb een foto-tourtje gemaakt van Ueno inclusief placemarks. Google Earth heeft in tegenstelling tot onze skitrip van een paar weken terug wel goede beelden van Tokyo gelukkig. Het is hier inmiddels 3 uur ’s nachts trouwens Morgen kan ik gelukkig uitslapen. En ik het bureau dat ik heb gekocht wordt eindelijk gezorgd, dus ik kan eindelijk normaal pjoeteren Misschien post ik nog wel wat verhuispics morgen. CU

Foto’s hier
Placemarks hier

Druk druk

Ten eerste: ik ben een besluiteloze aap! Dat heeft in dit geval betrekking tot de feestweek in april wanneer mijn zusje hierheen komt, die ik nu nog even compleet wil verzetten nadat de vliegtickets al geboekt zijn :/ Het probleem is dat de zogeheten ‘golden week’, de vakantieweek van Japan, idioot druk is. Alle Japanners krijgen drie betaalde feestdagen op rij, en van schrik gaan ze daarvan met zijn allen op vakantie. In Japan. Met de trein, bus en vliegtuig. Oftewel, files, drukte, vertragingen etc. etc.

En omdat het overal zo druk is tijdens golden week besluiten de Japanners om de prijzen voor alles te verhogen :’( Yu Huan vertelde me dat een retourtje China ongeveer 60000 yen kost (+- 450 euro), terwijl ik voor een enkeltje Okinawa 37000 yen moet betalen in de golden week Vandaar dat het echt wel aanbevolen is om vooral NIET in de golden week vakantie te vieren in Japan, maar ja, ik als werknemer in Japan heb weinig keus op dit moment Ik probeer nu om alle vliegtickets om te zetten zodat we samen vakantie vieren in Japan twee weken voor golden week, waarna ik terug in Nederland ben als hier de vakantiedrukte begint. Helaas gaat dat waarschijnlijk wel wat geld kosten..

.. wat trouwens helemaal geen groot probleem is voor mijn zusje, omdat die met een Japan Rail Pass gewoon gratis met elke trein kan als ze in Japan is. Zelfs de shinkansen! (behalve de allersnelste, maar die nemen we toch niet). Japan is een heerlijk land voor toeristen. En verschrikkelijk voor de Japanners zelf, maar dat vinden ze niet erg, want daar kicken Japanse salarymen op. Pijn is fijn.

Anekdote: vanavond heb ik boodschappen gedaan bij de lokale supermarkt. Ik liep net de winkel uit toen er opeens een Japanse vrouw naar me toe kwam rennen met een papiertje in de hand, met daar wat Engelse en Japanse tekst op. Ze vroeg aan mij of ik Engels kon spreken en of ik dit even kon vertalen :O Engels spreken lukt nog net, maar Japans lezen is nog een beetje te hoog gegrepen voor mij Maar goed, ze las het stukje voor, en ik heb het volgens mij redelijk vertaald naar ‘formeel Engels’. Nu begrijp ik ook waar de brakke vertalingen naar het Engels vandaan komen, want als je aan een buitenlands-uitziende persoon in de supermarkt moet vragen om een zakelijke tekst te vertalen dan ben je toch een beetje verkeerd bezig volgens mij. Naja, aardige vrouw wel. VAAG

Oh ja, ik wil een beetje zuinig aan doen, dus ik heb vandaag geen spiegeltje voor mijn keuken gekocht van 1000 yen die ik heel goed kon gebruiken. Ik heb wel 2 artbooks gekocht van 1800 yen per stuk en een gaaf Star Trek-speelgoedje van 300 yen Ik ben consequent inconsequent Ik ga de komende maanden hard mijn best doen om al mijn geld op te maken, zodat ik als arme sloeber naar Nederland kan Maar serieus: ik moet echt nodig wat gaan sparen, maar daar kan ik pas echt aan beginnen als alle dure uitgaven zoals dingen voor mijn kamer en dingen voor de reis in april/mei aan de kant zijn. Later dus

Relaxuuuuuuhhhh!

Lekker niks doen dit weekend Gisteren heb ik even wat kamerzooi gekocht (extra bestek, gordijnen en een pleeborstel ) en wat gave Terminator en Star Trek speelgoedjes Verder ben ik lekker binnen gebleven in mijn nieuwe kamer, die nog steeds een zootje is. Ik was eigenlijk van plan om gisteren mijn kamer wat anders in te richten, ter voorbereiding op het bureau dat ik binnenkort moet kopen. Mijn bureau bestaat nu uit drie dozen, dus ik ben wel toe aan wat beters Maar goed, mijn kamer is nog steeds een zootje, want ik had gisteren geen zin meer.

Wat ik gisteren wel gedaan heb is plannen maken voor de vakantie in april/mei. Eerst komt Shanna, mijn zusje, hierheen voor iets langer dan een week, daarna ga ik samen met haar terug voor 2 weken. Ik heb inmiddels een redelijk concreet plan voor de week dat Shanna hier is, die bestaat uit Okinawa, een tropisch eiland ver onder het zuidelijkste punt van Japan, en een korte herhaling van de leukste plaatsjes van de Kyoto-trip van begin dit jaar. Daar tussenin wil ik naar Hiroshima of naar Fukuoka, dat weet ik nog niet zeker. Reiskosten zijn aardig duur :’( maar dan heb je ook gelijk half Japan gezien Bovendien is dit mijn laatste kans, want nadat ik naar Nederland ben geweest heb ik geen betaalde vakantiedagen over dit jaar. Dan moet ik dus overwerken als ik nog wat wil. Of gewoon genoegen nemen met minder geld..

Ik heb net het vliegticket geboekt van Nederland terug naar Japan. Ik wilde eigenlijk via KLM vliegen, maar ik moet helaas zeggen dat die toch een stuk minder service bieden dan British Airways.. Via de KLM-website kan ik bijvoorbeeld niet een retour boeken die in Tokyo start (alhoewel dat in dit geval niet nodig was) en zijn de kosten voor mijn reis 8000 euro :O Dat komt natuurlijk omdat ik pas begin januari 2007 terug wil en de stomme KLM daar niet op rekent. Bij British Airways gaat dat dus wel gewoon in 1 keer goed, en ben ik 935 euro kwijt. Gelijk met creditcard betaald en ik heb een elektronisch ticket in mijn mailbox Het gave van British Airways is dat je voordat je naar het vliegveld gaat op internet alvast je stoel kan kiezen op hun website. Modern, handig en gaaf

Vandaag doe ik het lekker rustig aan. Een beetje anime kijken, wat was doen en toch maar even mijn kamer opruimen en wat dingen verschuiven. Het is hier opeens maar 6 graden nu buiten, weer wat anders dan de 23 graden van een paar dagen geleden..

Gelukkig hebben we de foto’s nog!

Alhoewel ik ze bijna was vergeten :O Deze keer een iets kleinere selectie omdat ik geen zin heb om veel te uploaden. Dat is het leuke als je met een stel ICT-ers op pad bent: iedereen heeft een goede digicam bij zich, dus ik heb inmiddels ongeveer anderhalf gigabyte aan foto’s en filmpjes van de skitrip Foto’s hier verkrijgbaar, wederom met dank aan Jeffrey voor het lenen van de webspace.

De temperatuur was trouwens een groot verschil met Atsugi. Woensdag moest ik naar het gemeentehuis om mijn identiteitskaartgeval te wijzigen ivm mijn verhuizing, en het was gewoon 23 graden! :O Dat was dus op 15 februari. Ik ben bang dat ik nog flink ga zweten als de echte zomer aankomt. Gelukkig hebben we de airco nog.. als ik op de fiets ga zal ik de airco op mijn rug binden met een flink verlengsnoer, dan blijk ik tenminste lekker koel

Verslagje skitrip

Ik weet nooit waar ik zo’n lang verhaal moet beginnen, dus begin ik maar met het einde. Vandaag (maandag) de eerste werkdag na het skiweekend. Au au au au au, mijn hele lichaam doet pijn. Ik had gisternacht een bad genomen, maar het heeft niet veel geholpen, want ik heb overal spierpijn. Lekker

Vrijdagavond zijn we eerst met een paar man naar het station gelopen (de rest ging met de fiets) om wat ramen te eten voordat we weggingen. Daarna wachten op de bus en tegen 23:30 vertrokken we uit Atsugi. Wat een verschrikkelijk lange busrit is dat zeg :O Vanwege vertraging etc. kwamen we tegen 7 uur ’s morgens aan bij onze bergpas, Kijimadaira, vlakbij Nagano (van de olympische spelen van een paar jaar geleden). Ik was in Nederland al geen bergen gewend, maar zoveel sneeuw bij elkaar had deze domme boer nog nooit gezien De sneeuw langs de kant van de weg was minstens anderhalve meter hoog, en de meeste Japanners komen er niet bovenuit.

De skipiste zelf was ook erg.. interresant. Tenminste, toen ik tijd had om te kijken, want in het begin was omvallen het enige wat ik deed. Direct nadat we uit de bus kwamen hebben we gelijk de skispullen opgehaald waarna we naar de skipiste zijn gegaan, ongeveer 5 meter van het hotel vandaan. Das steil zeg! Noot voor beginners: als je niet kan skien, probeer dan niet je ski’s aan te doen op een (steile) helling, want je pleurt gegarandeerd naar beneden. Ik ben helaas niet zo’n snelle leerling, dus het duurde even voordat ik alleen al het stilstaan zonder weg te schuiven onder de knie had. Gelukkig waren er een paar jongens bij die redelijk goed konden skien, en Marco nam de taak op zich om mij de basics bij te brengen.

Nu moet ik eerst even wat zeggen over de layout van de skipiste: vanaf ons hotel kon je een paar keer naar boven met de skilift. Elk stukje naar boven was een stukje moeilijker. Vanaf het hotel is er 1 piste voor beginners die naar beneden loopt, en verder niet zo steil is. Behalve het eerste stuk, dat gewoon twee keer zo steil is als de hele rest van de piste :O Ik had net geleerd om te staan op mijn ski’s, dus ik probeerde heel voorzichtig zo schuin mogelijk van het steile gedeelte af te gaan. Eerste les geleerd: als je achterover leunt ga je niet langzamer maar dan val je zoals elke skier wel weet waarschijnlijk. Halverwege de beginnerspiste en heel veel vallen later had ik dat een beetje door. Intussen bleef Marco me een heleboel aanwijzingen geven, en zonder hem denk ik niet dat ik veel plezier gehad zou hebben dit weekend.

De volgende les: als je houding redelijk is en je niet meer achterover valt, ga je alleen maar sneller, dus dan moet je leren stoppen :O Eenmaal helemaal onderaan gearriveerd was ik helemaal uitgeput en kon ik nog steeds niet normaal stoppen of van richting veranderen :X Bah. Met de skilift naar boven, waarna ik een flinke pauze genomen heb, want ik was echt helemaal uitgeput van het vallen en opstaan op die irritante ski’s.

De tweede run naar beneden viel ik weer geweldig van het steile stuk bovenaan de piste af. Stoppen wil nog steeds niet, maar ik kan een beetje van richting veranderen. Een heel klein beetje. Deze keer viel ik bijna net zoveel als de eerste keer, en het kostte me steeds meer moeite om mezelf weer op te hijsen na een val. Weer boven aangekomen hebben we eerst samen geluncht, waarna ik ontdekte dat ik 2 gigantische blaren op mijn enkels had :O en die deded behoorlijk pijn. Ik had er echt even geen zin meer in, want er is echt geen flikker aan als je constant valt, buiten adem bent en last hebt van je voeten.

Tijdens het eten had ik dus bedacht dat ik de rest van de middag wat rond zou gaan lopen om wat fotootjes te maken, want ik had geen zin meer in skien. Maar dat was eigenlijk zo saai dat ik na een half uurtje maar weer de ski’s pakte en een hernieuwde poging waagde. En vreemd genoeg ging het deze keer veel beter Stoppen lukte, van richting veranderen lukte en ik viel maar drie keer de derde run . Beneden kwam ik Yu Huan tegen, die ongeveer op hetzelfde niveau zit als ik (en er ook redelijk zat van was na de eerste twee keer naar beneden), en we zijn samen voor de vierde keer naar beneden gegaan. Goh, dat skien is best leuk als je het een beetje onder de knie krijgt

Helaas begon ik het net een beetje leuk te vinden toen het tegen half vijf liep en de pistes gingen sluiten. In het hotel hebben we wat gegeten, waarna we vroeg op bed zijn gegaan. Ik had echt heel weinig slaap gehad in de brakke bus Dat is ook fijn trouwens, met 6 man op een kamer slapen die voor 2 man bedoeld was. Het paste allemaal precies. Het bed was zo mogelijk nog harder dan die in het youth heim, en eigenlijk niet veel meer dan een hard kussen onder je rug. Dat is lekker na een dag blauwe plekken oplopen..

Eigenlijk viel het wel mee met de blauwe plekken. Omdat ik nog aan het leren was ben ik geen enkele keer hard gevallen. Bovendien had ik 2 shirts, een trui en een skipak aan dus dat dempt ook wel een beetje

De tweede dag begonnen we om half 8 weer met skien, en ik was echt ongelooflijk duf en had er helemaal geen zin in. Zo ook Liou, die ik tegenkwam halverwege. Dit was zijn eerste weekendje snowboarden, en hij was ook nog behoorlijk slaperig. Toen we aankwamen was ie behoorlijk boos omdat ik perongeluk een snowboard op zijn hoofd liet vallen toen we onze skikleding aantrokken :O Dat schijnt vrij hard te zijn. Sorry Liou.

Naja, toch maar begonnen met skien, en om te kijken hoe goed het gaat heb ik maar eens gekeken hoe hard ik durfde te gaan. Dat bleek niet zo’n probleem te zijn durven, want met mijn techniek en de beginnerspiste ging het niet zo snel :O Intussen skiede ik nog steeds met de basistechniek die Marco me gisteren liet zien, met de ski’s in een V-vorm, oftewel de sneeuwploeg techniek, waarmee je heel makkelijk kan remmen. Yu Huan was intussen al aan het oefenen om de ski’s parallel te krijgen. Daar ben ik dan ook maar aan begonnen, en dan begint het echte vallen pas Het stoppen en van richting veranderen heb ik redelijk onder de knie, maar met de ski’s parallel van richting veranderen is gewoon megalastig. Het vallen is een stuk minder omdat ik iets sneller ging dan gisteren, en ik niet echt kon anticiperen op de val omdat ik niet wist wanneer ik ging vallen. Maar de sneeuw is zacht, en het sneeuwde de hele dag door, dus ik heb er weinig last van gehad Dat geeft wel een kick trouwens, zo snel mogelijk met een ijskoude wind langs je gezicht in dikke sneeuwval naar beneden skien Helemaal als je als je beneden bent ook nog normaal kunt stoppen zonder te vallen Leuk leuk leuk Helaas was het om 3 uur al weer voorbij :’( En de dag erna weer aan het werk :’( :’(

In de bus heb ik nog wat vage dingen uitgewisseld met Yu Huan. Zo weet ik nu dat ze in China geen sexual education (NL’s woord vergeten) hebben op school, en dat je dan vrij lastig aan informatie over dat soort dingen komt als je geen internet hebt :O Yu vertelde me dat het verboden is om een vriendin te hebben zolang je op school zit, behalve op de universeit. Als je wel een vriendin hebt dan is het een schande voor jezelf en je familie. Op de universiteit heb je kamers waar je met zijn 4en of 5en in zit, dus echt veel privacy heb je daar niet.

Yu vertelde me dat als je in China trouwt, de man en vrouw bij de ouders van de man intrekken. Daar blijven ze de rest van hun leven wonen, en zorgen de man en vrouw voor de ouders van de man. De ouders van de vrouw blijven met niks zitten. Yu Huan had net het geluk dat hij een jongere broer heeft die al een vrouw heeft, dus Yu hoeft niet zijn hele leven bij zijn ouders te wonen. Ik heb niks tegen mijn ouders, maar ik wil toch niet mijn hele leven in hetzelfde huis als hun wonen :O dat is ook iets waar ik trouwens heel anders over denk sinds ik een eigen kamer heb. Wat extra ruimte en vrijheid is toch wel lekker. En geen irritante zusjes in de buurt natuurlijk

China is een heel interresant land, en volgens Yu is het echt heel erg veranderd sinds de komst van het internet, dat blijkbaar de bron is voor de sexuele opvoeding van veel Chinezen tegenwoordig :O

Mijn kamer is nog steeds een zootje. Ik had kunnen opruimen vandaag, maar ik heb eigenlijk geen zin en spierpijn dus ik heb de hele avond niks gedaan Ik moet binnenkort maar eens een bureau kopen, want laptoppen op een paar dozen dat is toch ook niks. Verder heb ik nog geen gasfornuis, stofzuiger, strijkijzer, ik wil een extra kast en ik moet een extra paar gordijnen kopen omdat de kamer veel te snel koud wordt als de airco uit is. En dat gebeurt nogal vaak, want als ik de magnetron gebruik moet ik de airco uitzetten omdat ik te weinig stroom heb :’( Tegen de tijd dat het eten warm is ben ik al weer koud..