Yamanote

Als je ooit in Tokyo bent geweest dan moet je dit kennen: de Yamanote trein die rondjes rijdt langs de belangrijkste bestemmingen in Tokyo. Interresant artikel: http://search.japantimes.co.jp/cgi-bin/fl20060625×1.html

Stroomversnelling

Ik leef nog Maar veel leven zit er op dit moment niet in, want ik ben vrij uitgeput na afgelopen weekend. Ik zal bij het begin beginnen.

Als ik het druk heb gehad betekent dat meestal dat ik met Jose op stap ben geweest, en zo ook dit weekend Vrijdagavond ben ik met Jose en Pedro naar Tokyo gegaan, waar we naar een club genaamd Vanilla zijn geweest. Qua muziek meer een plaats waar mijn zusje naar heen zou gaan, maar gelukkig hadden ze ook nog een beetje harde muziek op de onderste verdieping. Was verder wel interresant, maar ik was vrij moe na een paar uur. Interresante dingen: buitenlanders en vrouwen krijgen korting, Japanse mannen moeten meer betalen ’s Morgens om 5 uur (helemaal licht alweer trouwens) heb ik nog wat zwervers gezien langs de straat en een gast die in zijn eigen kots lag te slapen. Als Akihabara de raarste wijk van Tokyo is op het gebied van dingen, dan is Roppongi toch wel de wijk met de raarste mensen. ’s avonds lopen er alleen maar dikke zwarte gasten rond die 4 keer zo groot zijn als de gemiddelde Japanner, en die proberen je dan in hun club te lokken met mooie praatjes.. Vrij irritant. Voor de rest is het wel een interresante wijk eigenlijk, en misschien moet ik daar maar vaker komen.

Zaterdag was het plan Enoshima, een eiland in de buurt van Yokohama dat bekend staat om zijn tempels,stranden en mooie uitzicht. Jose wilde na Tokyo gelijk door naar Enoshima, om 7 uur ’s morgens. Ik was niet de enige die dat niet zo’n strak plan vond, dus hebben we eerst een paar uurtjes geslapen om vervolgens met zijn allen te vertrekken tegen 11 uur. Het duurde allemaal weer wat langer dan verwacht, en uiteindelijk kwamen we tegen 1 uur aan, waarna we gelijk door zijn gegaan naar het strand “met zijn allen”: Jose (Spanje), Guillaume,Laurent (Frans), Yu Huan, Joanne (Chinees), vriending van Guillaume waarvan ik de naam vergeten ben (Japans) en ik (Nederlands ofzo). Het was de hele week geen bijzonder weer geweest, maar zaterdag was het weer perfect. Heerlijk strandweer De hele middag hebben we gezwommen en op het strand voor de kust van het eiland gelegen. Voor Yu Huan was het zelfs de eerste keer dat hij in de zee zwom (alhoewel het voor mij ook maar de 3e of 4e keer was..). Tegen de avond zijn we met de boot richting het eiland gevaren, waar we een hele tijd bij de rotskust aan de ‘achterkant’ van het eiland zijn gebleven. Echt een heerlijk rustig en mooi plekje. Toen we wat gingen eten was het al aardig donker geworden, en het teruglopen mocht helemaal in het donker. Wat ook vrij memorabel was, want het binnenstuk van Enoshima bestaat onder andere uit een (kleinige) tempel en smalle of beboste straatjes met weinig verlichting. Bovendien was er geen ziel te bekennen na 8 uur omdat alle winkels en restaurantjes gesloten waren. Naja, al met al een erg leuke ervaring, en ik heb me de hele dag erg goed vermaakt.

Zondag heb ik mijn kans gegrepen en heb ik geslapen tot 1 uur ofzo. Daarna ben ik naar Akihabara gegaan om wat rotzooi te kopen, want ik heb mijn vakantiebonus eindelijk binnen Dat kopen viel helaas wat tegen. Ik wilde wat anime-dvd’s kopen, maar de sets die ik wil hebben waren allemaal meer dan 30000 yen (+- 225 euro :O), terwijl ze in Nederland rond de 75-100 euro kosten… Het is toch te gek voor woorden dat ik Japanse anime beter in Nederland kan kopen dan in Japan Dan heb ik het natuurlijk wel over engels-ondertitelde anime, en dat is duurder in Japan, maar de Japanse anime is helaas ook stinkduur hier Dus, geen DVD’s gekocht, maar wel wat Transformers, artbooks en andere vage figuurtjes.

’s avonds ontmoette ik Liou in Akihabara, waarna we naar Ochanomizu, 1 station links van Akihabara, zijn gegaan om wat te eten. Ik was nog nooit in Ochanomizu geweest, en Liou ook nog nooit om te eten, dus het was even wat zoeken naar een leuk plekje, maar uiteindelijk hebben we een vrij aardige maaltijd gehad Daarna zijn we doorgegaan naar Roppongi om Pedro en zijn Portugese vriend te ontmoeten, zodat we samen de wedstrijd konden kijken. Eerst hebben we in een sportcafe de westrijd Engeland tegen Ecuador gekeken, helaas met een heleboel Engelse supporters… Wat kunnen die gasten brullen om niks zeg… Naja, toen die wedstrijd afgelopen was was het pas 2 uur ’s nachts en moesten wij ons 2 uur zien te vermaken in Roppongi. Na wat rondstruinen kwamen we bij een winkel genaamd Don Quichote, die erom bekend staat allerlei totaal maffe dingen te verkopen. En die was natuurlijk open om 3 uur ’snachts Daar hebben we aardig wat tijd doorgebracht met kijken naar maffe maskers, neptanden, vage porno-artikelen en andere rotzooi. 1 gedeelte dat ons vrij lang bezig hield was de vibratorafdeling, waar een heleboel vibrators uitgestald waren achter het glas, met daarnaast een box met knopjes die elk een andere vibrator aanzetten en demonstreren Allemaal ff uitproberen natuurlijk. Dat resulteerde in een filmpje dat je niet fullscreen moet draaien op het werk als de baas achter je zit in ieder geval :O

Na goed, eindelijk de wedstrijd. Om 4 uur ’s nachts. Wat een slachting zeg :’( Pedro en zijn vriend konden helaas het hardst lachen, maar die waren toch ook niet echt blij na de eerste rode kaart En daarna ging het eigenlijk nogal bergafwaarts.. Het was in ieder geval de meest intense wedstrijd die ik ooit heb gezien. Helaas was het ook gelijk de laatste wedstrijd van Nederland op het WK. Kutportugezen en kutscheids :X Bleeeegggghh… Naja, voor Liou is het niet zo erg, want hij is half Frans en half Japans, dus hij heeft Frankrijk nog over :/

Uiteindelijk was het half acht toen we in Atsugi aankwamen. We hebben samen ontbijt gegeten en zijn na een korte douchepauze maar aan het werk gegaan. Op dit punt bedenk ik me opeens dat ik nog niet gezegd heb dat ik zaterdagavond door een stuk glas ben gefietst op mijn weg terug van Enoshima en dat ik daarom gvd al sinds zaterdag zonder fiets zit :’( :’( Zondag ben ik lopend naar het station gegaan, dus ik moest ook lopend terug. Dat heb ik maar half rennend gedaan omdat ik geen zin had om er zo lang over te doen. Als er 1 ding is dat nog meer aandacht trekt dan een dikke grote buitenlander midden op straat dan is het wel een grote dikke _rennende_ buitenlander op straat…

Werk was vrij interresant op maandag. Ik ben wel vaker lang aan 1 stuk wakker geweest, maar ik moest nooit aan het werk na die tijd :O Dat bleek vrij goed te werken, want ik kon me maar op 1 ding concentreren en alles wat er om me heen gebeurde zag en hoorde ik niet meer. Ik heb ook geen flauw idee meer wat ik precies heb geprogrammeerd, maar het werkt nog steeds dus het zal wel goedkomen Ik had ook nog tegen Jose gezegd dat ik wel met hem mee zou gaan badmintonnen maandagavond, maar dat heb ik toch maar even niet gedaan. Ik ben om 9 uur op bed gegaan, waarna ik er alleen om half elf nog even slaapwandelend uit ben gegaan om mijn was uit de droogtrommel te halen.

.. en mijn fiets is nog steeds niet weer klaar. Ik had vanavond geen zin om hem te laten fixen, dus dat moet ik morgenavond maar doen dan. Een voordeel heeft het wel trouwens: het is goed voor mijn conditie. Als ik op normaal tempo loop dan duurt het tussen de 20 en 30 minuten om terug naar huis te lopen. Ik heb geen geduld dus dan ga ik maar rennen Daarna nog 5 verdiepingen de trap op om bij mijn kamer te komen en misschien wordt het nog wel wat met mij. Misschien houd ik het lopen naar en van werk wel vol nadat mijn fiets gefixt is. Maar waarschijnlijk ben ik dan weer gewoon een gemakzuchtige lul die de fiets pakt :/

(fotoverslagje van Enoshima? op verzoek misschien, want ik heb nu geen zin meer om dat allemaal te preparen )

Veel dingen willen doen…

.. maar nergens zin in hebben. Gisteravond wederom een feestje voor Jose, die dinsdag jarig was. Dinsdag zijn we met wat Europeanen naar Roppongi geweest om in een bar Jose’s verjaardag te vieren en wat voetbal te kijken. Het leuke daarvan is dat de laatste trein om 1 uur ’s nachts gaat, en we de volgende dag gewoon weer naar het werk moesten. Dan ben je lekker wakker als je om 6 uur ’s morgens pas weer terug bent uit Tokyo :/ Naja, het was wel leuk iig

Dus vrijdag een feestje in het youth heim. Een beetje binnenshuis voetballen, want de feestkamer wordt ook gebruikt als een soort van opslagkamer voor de honkbalclub en voetbalclub. Wonder boven wonder is alles heel gebleven En daarna met zijn allen het voetballen kijken. Nederland tegen Ivoorkust. Samen met 2 Duitsers, 1 Spanjaard, 1 Fransman, 1 Portugees en nog wat Japanners enz. enz. Van de 2 Duitsers was Domi voor Nederland, maar Christian zag toch liever Ivoorkust winnen :X Naja, we komen ze nog wel tegen in de kwartfinale’s

Vandaag had ik helemaal geen zin om de hele dag in mijn kamer te blijven zitten, maar ik had eigenlijk ook geen zin om ergens heen te gaan. Ik wilde eerst maar naar Tokyo gaan. Daarna heb ik me bedacht en was ik van plan om naar een tempel in de buurt van Atsugi te gaan. Uiteindelijk had ik daar ook geen zin in en ben ik maar een eindje gaan fietsen. Ik heb maar weer eens een fotoverslagje gemaakt, dan kunnen jullie boerennederlanders ook weer eens kijken hoe het er hier in Japan uitziet. Hier zijn de foto’s en hier zijn de Google Earth Placemarks

Waaaaaaaarudo kappu!

Vandaag is de eerste wedstrijd van Japan op het WK, en ik heb eigenlijk niet echt het idee dat ze er veel zin in hebben hier. Ik hoorde vandaag wel wat van de jongere Japanners praten over het WK, maar het leeft toch niet zo bij de Japanners als bij de buitenlanders. Gelukkig spendeer ik 90 procent van mijn tijd hier met buitenlanders De kans is trouwens vrij groot dat het land van 1 van de stagiares de wereldbeker wint, aangezien we hier Franse,Italiaanse,Spaanse,Nederlandse, Duitse, Portugese, Engelse en weetikveelwatnogmeervoor stagaires hebben. Het enige dat ik ontbreekt is een Braziliaanse..

Eigenlijk valt de WK-beleving bij mij ook nog wel mee. Vrijdag heb ik de openingswedstrijd gezien om 1 uur ’s nachts in het youth heim, samen met een paar collega’s. Verder heb ik een paar wedstrijden live gezien via een internetstream van Nederland 2. Argentinie tegen Ivoorkust was om 4 uur ’s nachts hier :O daar heb ik speciaal mijn wekker voor gezet, en ik heb hem nog gekeken ook. Daardoor werd ik er weer aan herinnerd hoe verneukt de tijdzone hier is in Japan: om 4 uur ’s morgens is het al bijna helemaal licht, en om 7 uur ’s avonds is het al donker.. Ze kunnen gewoon drie uur langer licht hebben als ze de tijd wat vooruit zetten, maar dat willen ze blijkbaar niet. Rare mensen.

Natuurlijk heb ik Nederland-Servie gezien. In mijn kamer weliswaar, want ik had geen zin om ergens heen te gaan zondagavond. Zoveel zin had ik er niet eens in, dus ik was wel verbaasd van mezelf toen ik opeens hardop zat te juichen tijdens het doelpunt Ik denk dat Nederland het vrij lastig krijgt tegen Ivoorkust en Argentinie, maar misschien lukt het ze wel Ik wacht met spanning af op volgende week vrijdag, wanneer Nederland tegen Ivoorkust speelt om 1 uur ’s nachts Japanse tijd. Dat gaan we wel even zien natuurlijk

Werk

Vanmiddag was ik druk aan het werk toen ik opeens opgeschrikt werd door Takako, die me vertelde dat we op de foto mochten voor het personeelsblad van Asahi Kasei. Die maakten 1 of andere reportage over buitenlanders die in Japan werken, en dan moet je naar het VIP toe, want daar zitten ze allemaal Dus wij mochten met zijn vijfen of zessen naar de vergaderruimte toe, waar we moesten doen alsof we aan het vergaderen waren. Dat leidde uiteindelijk tot een zeer boeiend gesprek over hamburgers en een kwartiertje pauze, dus da’s niet verkeerd

In ander nieuws: ik ben een ouwe lul aan het worden. Vanavond waren Liou en ik het erover eens geworden dat het internet geweldig is. Hoezo contact houden met Nederland vanaf Japan? Mijn computer is nog nooit verbroken geweest met Nederland. Gisteren kreeg ik nog een email van mijn vader over dat hij zijn foto’s niet kon opslaan op de netwerkschijf. Even een remote desktop opstarten en ik kan zijn PC in Nederland vanaf hier repareren. Bellen kan natuurlijk ook gratis via internet. En dat niet alleen natuurlijk: muziek, films, series, programma’s, alles is gratis via internet. Dat wil niet zeggen dat ik niet voor die dingen betaal, ik ben er juist trots op dat ik (sommige) dingen wel gewoon koop, maar ik heb de keuze om niks te betalen. Informatievoorziening net zo trouwens: alles wat je wilt weten staat op wikipedia of kan je via Google vinden. Van het bakken van eieren tot het maken van een atoombom, alles staat op internet. Nog even wat denkstof voor het slapengaan: er zijn al een heleboel verschillende plannen gemaakt voor een tweede internet, maar die is er nog steeds niet. Stel je voor dat internet 2 volledig controleerbaar is: geen illegale downloads, alleen maar digital rights management, alles wat je plaatst kan de regering eraf halen. Dat schiet de wereld terug naar de middeleeuwen zodra de stekker uit het huidige internet getrokken wordt. Natuurlijk is dit een doemscenario, maar wie weet wat de toekomst brengt.. Voorlopig ben ik in ieder geval nog tevreden met het huidige internet