Ja

(this post is not about China! I just thought this picture of me looked stupid so I wanted to post it )

Vandaag is een interresante dag. Ik denk zelfs een ‘lucky day’.

Ik kan niet zeggen dat de dag goed begon. Ik heb me eerlijk gezegd vrij bagger gevoeld sinds dinsdag, en ik werd dan ook zwaar zwetend wakker. Elke keer als ik wat at voelde het alsof er een naald in mijn maag prikte. Ik kom aan op mijn werk en het zag er niet naar uit een rustig dagje te worden. Ik maak een stuk software waar een stuk of vier andere mensen mee werken, en die besloten vier dagen voor de deadline om mij te vragen of ik een paar hele ingewikkelde veranderingen kon maken. Ik kan je vertellen dat ziek zijn je niet helpt concentreren, en deadlines helpen daar niet echt bij…

Dat klinkt niet echt lucky tot nu toe Naja, het wordt beter, wacht maar

Aan het begin van de middag heb ik een goed gesprek gehad met een andere persoon, niet echt een baas maar een meerdere die hetzelfde werk doet als ik. Hij is van plan een speciaal ‘programmeerteam’ te maken, dat aan het werk zal gaan aan een aantal belangrijke tools, en hij wil mij daarvoor inschakelen. Dat kan je negatief zien: alleen maar meer werk. Maar ik zie het anders. Dat werk komt later, het is belangrijker dan wat ik nu doe en het is leuker dan wat ik nu doe. Het is een goede kans voor mij en weer een stapje hogerop. De promoties stapelen zich op, al is dit een virtuele promotie, want het verandert niks aan mijn contract.

Ja, over mijn contract gesproken. Vandaag kan ik bekendmaken dat ik nog twee jaartjes blijf! Ik blijf nog tot aan het begin van 2009. Het was een moeilijke keuze, maar het bedrijf bood me aardig wat redenen om te blijven Een hele aangename reden om te blijven waren extra vakantiedagen om naar huis te gaan! Geweldig

Gedurende de middag begon ik me steeds beter te voelen, en tegen de avond was mijn maagpijn helemaal weg. Ik ben weer beter ^_^

Toen ik naar huis wilde gaan liep ik naar de deur, voelde in mijn zakken en merkte dat ik nog wat dingen had die ik op mijn bureau wilde leggen. Mijn collega, die ik net nog enthousiast ‘otsukaresama desu!’ (euh.. ‘moi’?) had gewenst had een geweldig sarkastisch ‘okaeri’ (welkom terug) voor mij klaar toen ik terugliep naar mijn bureau

Ik deed de deur achter mij dicht en liep naar de lift. Ik drukte op de knop en bedacht me dat ik weer wat vergeten was… Geen probleem dacht ik. De lift komt meestal pas een minuut of twee later tegen de tijd dat iedereen naar huis gaat, dus ik ren nog wel ff terug naar mijn bureau. Maar natuurlijk ging de lift al open op het moment dat ik dat dacht. De Japanner in de lift keek niet vrolijk toen de deur openging en de enige persoon die stond te wachten zomaar wegliep..

Goed, papiertje opgehaald, en een derde poging. Maar nee! Dit keer was het mijn baas. Hij vroeg me of ik nog even tijd had om met hem te praten over mijn toekomst, want hij had nog niet gehoord of ik besloten had om te blijven of niet. Het gesprek duurde niet al te lang, want zodra ik hem vertelde dat ik langer zou blijven schudde hij mij stevig de hand en zei tegen mij: “Daar ben ik heel blij om. Nu heb ik er weer zin in!” (neem dit niet te letterlijk, hij spreekt geen Nederlands ). Ik heb hem nog nooit zo blij gezien. Daar word ik nou ook blij van

Ham en Transformers. Wat wil een mens nog meer? … ik heb wat gewinkeld vanavond, en geheel onverwacht kwam ik een Transformer tegen waarvan ik dacht dat die nog niet eens uit was: Masterpiece Megatron! Yeeeeeeeesssss! Op impuls gekocht en daar ga ik me vanavond ff lekker mee vermaken ^_^ En ham is goed omdat ik gisteren brood, boter en eieren had gekocht maar vergeten was de ham te kopen, ugh… X_X

—–

Het is hier negen uur ’s avonds. Mijn kleren en beddegoed zitten in de wasmachine en ik zit te wachten totdat het klaar is. Ik heb mijn balkondeur en mijn raam open, de airco uit en er waait een heerlijk briesje door mijn kamer heen. Ik denk dat het buiten nog steeds rond de 20 graden is. Ik ben weer beter, ik ben zeker van mijn (nabije) toekomst en ik heb een goede dag gehad. Ik ben tevreden.

Japan is een sprookjesland voor mij. Het is nu gewoon voor mij, maar zelfs in mijn gewone, soms saaie, soms niet zo leuke leven gebeuren dingen waarvan ik nooit dacht dat ze zouden kunnen gebeuren. Jammer genoeg kan ik niet in drie landen tegelijk zijn.

A word of thanks to my friends!

Because I want to say it in a place where everyone can see it

I am really proud to have such good friends as you guys. When I leave for China you help me prepare my trip and my ticket. When I am in China you take care of me, show me around and treat me to dinner. And when I go back from China you offer me a place to stay when I miss the last train. When I am sick you help me. When I am unhappy you are unhappy together with me. Well, maybe that last one only applies to Kamil I am very lucky to know all of you guys. You know who you are. I will keep our friendship forever!

Druk druk druk

Ik moet echt wat schrijven op mijn blog, maar ik heb het ongelofelijk druk sinds ik weer terug ben van China. Op het werk en buiten het werk om ook. Ik ben bezig aan een reisverslagje, en ik hoop dat ik in het weekend tijd heb om het af te maken.

Maar dit weekend is ook weer druk, want het is sakura-seizoen Rond deze tijd bloeien de sakura-bloesems, en na een dag of 10 vallen ze weer van de boom af. Japanners zien dit als een metafoor voor de kortheid en vergankelijkheid van het leven, en zuipen zich daarom compleet lam in een park. Ik ben een beetje ziek sinds ik terug ben van China (jawel, teveel pittig eten gegeten denk ik o_0), dus ik ga niet drinken. Maar het is wel een goede kans om mooie foto’s te maken.

Ik ben een planning aan het maken. Op de vlucht terug van China naar Tokyo heb ik een lijstje opgesteld van dingen die ik allemaal wil doen de komende maanden, en ik heb ze gisteravond ingepland in een kalender. Er staan echt allerlei dingen in: vakanties, leren, werk, fietsen, schoonmaken en nog veel meer. Ik probeer een beetje schema en regelmaat in mijn leven te krijgen. Ik ken mezelf helaas vrij goed dus ik ben bang dat ik te lui ben om alles in mijn planning ook echt te doen. Meh

Back from China!

Still alive! I want to make one thing absolutely clear for everyone:

I did _NOT_ get robbed!

It’s a nice experience to walk into the office in the morning, and people don’t ask you things like “how was your trip?”, but instead they ask “did you get robbed?”. Am I that innocent-looking? Holland is more scary than Japan and I never got robbed there!

..anyway, I’ll make a nice travel report with nice pictures later, so check back here again later!

I’m at Narita!

10 minutes of internet costs 100 yen here so I’ll keep it short. I just noticed they have exactly the same keyboards here as at work -_-. Anyway, I checked in my luggage and I have plenty of time left before the flight leaves. They screwed me over with the currency conversion ofcourse, but that’s not something I can worry about too much now. China! I’m looking forward to the flight. This is actually the first time that I’m departing Narita and NOT going to Holland. Should be interesting. I still kind of have the feeling like I going home. This pc is crashing whenever I press backspace so talk to you later!

China

Euh ja. Ik ga naar China. 2 uur nadat ik dit bericht typ pak ik de bus naar het vliegveld en ben ik op weg naar Beijing, waar ik mijn vriend Yu Huan ontmoet. Ik heb een heel plan voor de vijf dagen die ik spendeer in China. Natuurlijk de great wall, forbidden city, weetikveelwatnogmeer. Naja, ik post wel foto’s als ik weer terug ben

What else is new? Ik kan nog even niks zeggen wat betreft blijven of teruggaan, maar ik heb besloten. Dingen gaan mis in mijn leven, en ik kan me mijn leven een stuk beter voorstellen dan het eigenlijk is, maar ik mag eigenlijk niet klagen. Maar een mens heeft altijd wat te klagen (Dutch saying!), dus ik ook. Ik heb gisteren een gigantisch verhaal getypt over alles waar ik maar over kon klagen. Maar uiteindelijk had ik geen tijd om het af te maken dus ben ik maar naar huis gegaan

Ik ben aan het wachten. Het is eigenlijk precies net zo als vorig jaar om deze tijd. De periode van augustus tot december is leuk, omdat er mensen weggaan en nieuwe mensen weer komen, en je de tijd hebt om ze beter te leren kennen. En dan is het vrij rustig van januari tot april, en iedereen zit te wachten op de vakantiedagen in begin mei. En na mei is het eigenlijk weer wachten tot augustus tot iedereen weer weggaat. Vrij saai. Maja, zo is het leven.

Het leven is zo gek nog niet. Was dat maar zo!